Auteur
|
Klaus-Jürgen Wrede, Karl-Heinz Schmiel |
Uitgever | Hans im Glück |
Aantal spelers | 2 tot 5 |
Spelduur |
30 minuten
|
Jaar van uitgave | 2010 |
Prijs | 17.95€ |
Recensie door |
Vandenbogaerde Fabrice
|
Score | 6.0/10 |
Links | Hans im Glück |
Bijzonderheden | Wordt gepromoot als Carcassonne kaartspel terwijl het er maar weinig (auteur en vormgeving) mee te maken heeft! |
SPELMATERIAAL
- 4 spelborden in 4 verschillende kleuren
- 5 schatkisten
- 5 grote – en 5 kleine volgelingen (telkens 1 per kleur)
- 5 scorekaartjes
- 30 personenkaarten, 5 gebouwkaarten en 9 dierkaarten per kleur.
- 10 jokerkaarten
- 5 waarderingskaarten
- De spelregels in het Duits. De Nederlandse uitgave komt er in het voorjaar van 2010.
SPELBESPREKING
Inleiding
Kaartjes aanleggen, mannetje plaatsen, punten scoren…
Voorbereiding
De spelborden worden op tafel gelegd zodat een scorespoor vanaf 1 tot en met 100 ontstaat.
Elke speler ontvangt één schatkist, 1 waarderingskaart, 1 grote – en 1 kleine volgeling.
De overige kaarten worden geschud en gedekt naast het spelbord gelegd.
De startspeler trekt 10 kaarten van die stapel en legt ze in rijen naast het spelbord met dezelfde kleur.
Het spelbord.
Spelverloop
Delen en spelen.
De startspeler geeft elke speler 4, 5 of 6 (afhankelijk van het aantal spelers) kaarten. De speler links van de startspeler begint het spel. De andere spelers komen in wijzerzin aan de beurt. In een beurt kan je ofwel een kaart leggen ofwel de grote volgeling plaatsen.
Een kaart aanleggen.
De 4 spelborden stellen 4 rijken voor. Elk bord heeft een andere kleur. De kaarten hebben dezelfde kleur als de rijken. Wil je een groene kaart leggen, dan moet je dit bij het groene rijk doen. De kaarten worden naast elkaar van links naar rechts gelegd. Elke speler moet zijn eerste kaart gedekt in het spel brengen. De kleur van die kaart hoeft niet overeen te komen met de kleur van het rijk. Jokerkaarten mogen in eender welk rijk gelegd worden.
Dierkaarten.
Personenkaarten.
Gebouwkaarten.
Jokerkaarten.
Grote volgeling plaatsen.
Als je jouw volgeling wilt spelen, plaats je hem naast een rij kaarten in een rijk naar keuze. Na een volgeling kunnen terug kaarten gespeeld worden. Er mogen meerdere volgelingen in eenzelfde rijk geplaatst worden op voorwaarde dat er zich minstens 1 kaart tussen twee volgelingen bevindt.
Punten tellen.
Als alle spelers hun kaarten en hun volgeling hebben gespeeld, volgt een telling. Elke speler ontvangt de kaarten die links van zijn volgeling liggen (tot aan het begin of tot aan een andere volgeling).
- De punten op personenkaarten worden samengeteld en vermenigvuldigd met het aantal personenkaarten. De kaarten verdwijnen daarna uit het spel.
Vb. 12 punten - Dierkaarten leveren naarmate de grootte van de reeks punten op. Deze informatie vind je op de waarderingskaart. Dierkaarten worden niet uit het spel genomen maar blijven open voor de spelers liggen. Op die manier kan je reeksen opbouwen.
Vb. 9 punten - Gebouwkaarten worden onder de schatkist gelegd en worden gewaardeerd op het einde van het spel.
Vb. 65 punten - Personenkaarten waarvan de kleur niet klopt (die dus gedekt werden gelegd) leveren 10 punten op. Dierkaarten en gebouwkaarten waarvan de kleur niet klopt mag je afleggen voor 10 punten of uitspelen zoals een andere dier- of gebouwkaart.
De winnaar
Het spel eindigt na de ronde waarin de trekstapel uitgeput is. Er volgt nog een slotwaardering waarbij elke reeks van verschillende gebouwen punten oplevert. Respectievelijk 30, 15, en 5 punten voor 4, 3 en 2 verschillende gebouwen.
De speler met de grootste totaalscore wint.
Vb. 65 punten
SPELBEOORDELING
Wat gevoel voor timing en setjes verzamelen is het enige wat Cardcassonne van je vereist. Zet je een volgeling of wacht je nog een ronde in de hoop dat een andere speler niet met het setje wegloopt. Je kan wat spelen met de gedekte kaarten, brave zielen zullen daar misschien een tactisch element in terugvinden, maar ik vind het geheel wat magertjes. Vooral in een spel met twee schiet Cardcassonne tekort. Als de eerste speler zijn volgeling geplaatst heeft, kan de tweede wachten tot alle kaarten gespeeld zijn vooraleer hij zijn rij kiest. Timing wordt hier door geluk in de figurantenrol geduwd waardoor Cardcassonne heel wat charme verliest.
Cardcassonne is een vullertje, een spel dat niet de hele avond kan boeien maar als afsluitertje nog net door de beugel kan.
De overeenkomst met het bordspel Carcassonne is helemaal zoek. Ik zie ook niet in wat de link met de stad Carcassonne zou kunnen zijn. Dat deze naam wat extra spelletjes over de toonbank zal doen rollen, staat buiten kijf. Dat dit ook de bedoeling van de makers is, daar hoeft niemand een tekeningetje bij te maken.
999 komt dit voorjaar met een vertaling aandraven. Je zal er hoogst waarschijnlijk wat dieper voor in de zak moeten tasten.
Januari 2010