De Kolonisten Van De Prehistorie – Review

Auteur
Klaus Teuber
Uitgever 999 Games
Aantal spelers 3 tot 4
Spelduur
60 – 90 minuten
Jaar van uitgave 2007
Prijs 42.00€
Recensie door
Vandenbogaerde Fabrice
Score 6.0/10
Links 999 Games
Klaus Teuber

SPELMATERIAAL

De speldoos bevat 1 spelbord, 4 overzichtskaarten, 10 woestijnfiches, 18 ontdekkingsfiches, 32 bevolkinsfiches, 2 figuren, 80 grondstoffenkaarten, 10 bijzondere kaarten, 2 dobbelstenen en per kleur 2 nomaden, 5 dorpen en 4 markeerstenen. Het spelmateriaal is van goede kwaliteit en past perfect in de doos.

SPELBESPREKING

Inleiding

De spelers starten met het koloniseren van Afrika, daarna trekken ze via Europa naar Azië en Australië. Waar ze zich vestigen stichten ze dorpen. De inwoners van deze dorpen leven van de natuurlijke rijkdommen en ontwikkelen steeds betere materialen. Deze materialen hebben ze nodig om hun trektocht verder te zetten.
Het spelbord met 4 ontwikkelingssporen aan de zijkant.

Voorbereiding

Het spelbord wordt in het midden van de tafel gelegd en de spelers krijgen al het spelmateriaal in hun kleur. Op het spelbord worden reeds enkele hutten en nomaden geplaatst volgens een welbepaalde startopstelling. Ervaren spelers kunnen eventueel zelf kiezen waar ze hun dorpen zetten.
De bevolkingsfiches en de ontdekkingsfiches worden op de corresponderende velden van het spelbord gelegd. Hetzelfde gebeurt met de speelfiguren Neanderthaler en Sabeltandtijger.
De grondstofkaarten worden naast het spelbord gelegd. Elke speler ontvangt een kaart huiden en een kaart ivoor.
De 4 kaarten kunst worden op het 5de veld van het overeenkomstige ontwikkelingsspoor gelegd. De andere bijzondere kaarten worden naast het spelbord gelegd.
Elke speler zet een markeersteen op het eerste veld van elk ontwikkelingsspoor.

Spelverloop

Grondstoffen.

Aan het begin van zijn beurt werpt een speler met de twee dobbelstenen. Het aantal gegooide ogen geeft aan welke landen grondstoffen opbrengen. Spelers met dorpen die aan deze landen grenzen krijgen per dorp één grondstofkaart uit de voorraad. Het type land bepaalt welke grondstofkaart genomen mag worden.
De vier verschillende grondstoffen: vuursteen, huid, ivoor en voedsel.

Handelen.

Nadat alle spelers hun grondstoffen ontvangen hebben, mag de actieve speler handelen. Hij kondigt aan welke grondstoffen hij nodig heeft en waarmee hij eventueel wil ruilen. Als er een overeenkomst is, worden de grondstoffen geruild.
Drie dezelfde kaarten mogen met de bank geruild worden voor één grondstof naar keuze.

Bouwen, ontwikkelen en reizen.

Aan de hand van hun grondstoffenkaarten kunnen de spelers vooruitgang boeken. Daarbij mogen ze zoveel grondstoffen investeren als ze zelf willen. Er zijn verschillende mogelijkheden:

  • Voor één kaart huiden en één kaart voedsel mag de speler een nomade naast één van zijn dorpen plaatsen.
  • Voor één kaart voedsel mag een speler een nomade bewegen. De afstand waarover een nomade kan bewegen hangt af van de vooruitgang op het gebied van voeding.
  • Staat een nomade op een bevolkingsfiche, dan kan de speler voor één kaart huiden, één kaart ivoor en één kaart vuursteen de nomade vervangen door een dorp. De fiche mag hij bijhouden, ze levert 1 punt op.
  • Er zijn 4 ontwikkelingssporen: voedsel, jacht, bouw en kleding. Deze sporen bevatten 5 niveaus. Om een niveau te stijgen moet de speler de aangegeven grondstoffen aan de bank betalen. Hoe hoger het niveau, hoe meer grondstoffen vereist zijn. Alles staat overzichtelijk op een samenvattingskaartje.

Gevaren en kansen.

  • Wordt een 7 gegooid, dan zijn er geen opbrengsten. Elke speler die meer dan 7 grondstofkaarten bezit moet nu de helft van zijn kaarten afleggen. Bovendien mag de actieve speler de Neanderthaler op een landtegel in Afrika of Eurazië plaatsen. Deze tegel brengt geen grondstoffen meer op totdat de Neanderthaler terug verplaatst wordt. De speler die de Neanderthaler verplaatst, mag een kaart trekken van een speler die een dorp bezit aan de tegel waarop de Neanderthaler geplaatst wordt.
  • Op het spelbord liggen een aantal ontdekkingsfiches met daaronder een wit en een zwart getal. Als een nomade voorbij zo’n fiche loopt, krijgt hij deze fiche. De getallen onder de fiche geven aan welk niveau op gebied van kleding en bouwen je minsten moet bezitten vooraleer je daar mag passeren.
    De ontdekkingsfiches kunnen er voor zorgen dat je de Neanderthaler of de sabeltandtijger mag verplaatsen. (Deze laatste doet hetzelfde als de Neanderthaler maar dan in Amerika en Australië.)
    Trek je een woestijnontdekkingsfiche, dan mag je een landtegel in Afrika daarmee bedekken, deze landtegel levert voor de rest van het spel geen grondstoffen meer op.
    Per continent ligt één ontdekkingsfiche waarmee je een punt wint.
    Voor en achterkant van de ontdekkingsfiches.
  • Ontwikkeling op het gebied van voedsel zorgt ervoor dat je nomaden zich verder kunnen verplaatsen, ontwikkeling op het gebied van de jacht zorgt ervoor dat je de Neanderthaler of de sabeltandtijger mag verplaatsen.

De winnaar

In het spel proberen de speler zo snel mogelijk 10 punten te bezitten. Er zijn verschillende manieren om punten te verzamelen:

  • 1 punt per bevolkingsfiche.
  • 2 punten voor de speler met de meeste ontdekkingsfiches = ontdekking.
  • 2 punten voor de speler die als eerste van elk volk 1 fiche bezit = migratie.
  • 1 punt (per categorie) voor de speler die als eerste ontwikkelingsniveau 5 in een categorie bereikt = kunst.
  • 1 punt voor een ontdekkingsfiche met een stip = evolutie.

 

SPELBEOORDELING

Soms worden wij – wat spelletjes betreft – met uitbreidingen, variaties of afkooksels van bestaande spellen om de oren geslagen. Dit geldt evenzeer voor alles wat de Kolonisten betreft. Normaal doe ik aan zo’n zaken niet meer mee. Omdat ik voor dit spel slechts 15€ moest betalen, ben ik toch nog eens gezwikt voor een Kolonisten variatie.
Het spelmechanisme van de kolonisten blijft bewaard alleen de puntentelling en het spelbord zijn wat aangepast. Deze keer geen variabel bord maar wel verschillende plaatsen waar je met jouw kolonisten naar toe moet, een beetje te vergelijken met de zeevaarders. Je raakt daardoor toch heel wat minder ingesloten dan in de eerste versie van Catan. Vroeger kon ik mij met de Kolonisten goed amuseren, maar nu heb ik toch al heel wat nieuwe spellen ontdekt waardoor ik de Kolonisten steeds minder kan waarderen. Vooral de beperkte mogelijkheden bij slechte dobbelsteenworpen kunnen mij enorm storen. Soms hangt ook winst of verlies af van één dobbelsteenworp en dat vind ik toch een beetje jammer voor een spel waarrond zo’n mythe werd (eigenlijk wordt) opgebouwd. Dit spel zal de fans zeker bekoren. Ik haak af, tenzij ik echt in de stemming voor een Kolonistje ben. Dit is echter wel al een tijdje geleden.

Maart 2008

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *