De Paleizen Van Carrara – Review

speldoos Auteur Wolfgang Kramer, Michael Kiesling
Uitgever White Goblin Games
Aantal spelers 2 – 4
Spelduur 60 minuten
Jaar van uitgave 2012
Prijs 34.50€
Recensie door Vandenbogaerde Fabrice
Score 7.0/10
Links White Goblin Games
Wolfgang Kramer
   

IMPRESSIE

In de doos
lege doos half volle doosin de doos
Spelbord
spelbord
Start bij 4 spelers
start bij 4 spelers
Het spelerbord
spelerbord
Het kaartenspoor
kaartenspoor
Extra kaarten
Extra kaarten
extra kaarten
De verschillende gebouwen
verschillende gebouwen

OORDEEL

Juich, want het spelmateriaal van deze uitgave is van onberispelijke kwaliteit. Het spelregelboekje leest vlot en is ongewoon duidelijk.
Juich nogmaals, gewoon omdat Wolfgang Kramer en Michael Kiesling wederom de handen in elkaar slaan, iets wat per definitie alleen maar topkwaliteit kan opleveren.
Juich omdat De Paleizen van Carrara ondanks zijn eenvoud toch heel wat stof tot nadenken biedt.
Stop met juichen als je ontdekt dat deze uitdaging eigenlijk nogal repetitief aanvoelt. Grondstoffen verzamelen, gebouwen kopen, punten scoren en daarmee, beste lezers, is de kous zo goed als af.

Hierboven leest u, kort samengevat, mijn gevoel bij deze coöperatieve.
De Paleizen van Carrara biedt de speler in zijn beurt 3 opties. Een eerste optie, die bij de start van het spel evident is, betreft het aankopen van grondstoffen. Nadat je wat goederen hebt verzamelt, kun je de aankoop van een gebouw overwegen, optie twee. Tenslotte kun je, als je voldoende gebouwd hebt, jouw constructie laten evalueren. Dit levert goud, punten en/of voorwerpen op.
Wat je bouwt en hoe je scoort, hangt af van de opdrachtkaarten die bij de start van het spel willekeurig getrokken worden. Een zeer positief feit omdat elke pot nieuwe streefdoelen creëert.
Ook de keuze van de grondstoffen is niet zo simpel als ze lijkt. Minder waardevolle grondstoffen zijn makkelijker te verkrijgen maar leveren een bonus op die navenant is. Waardevolle voorwerpen zijn letterlijk goud/punten waard maar zijn duur in aankoop. Kies je zelf de goedkoopste oplossing dan kan degene na jou misschien wel profiteren. Grondstoffen die niet gekocht worden, verminderen immers in waarde.
Als je een gebouw koopt, bepaalt de waarde van de grondstoffen waar je het gebouw kan neerplanten. Livorno aanvaart alleen marmeren (kan ook iets anders zijn) gebouwen terwijl je in Lérici echt wel alle bouwstenen kwijtraakt. Hoe groter de investering, hoe groter de beloning ‘kan’ zijn.
Deze overwegingen lijken uitdagend, maar uiteindelijk draait alles rond timing. Op het juiste moment jouw stad waarderen is de kern van de zaak. Een keuze die afhankelijk is van wat de andere spelers presteren maar eveneens een keuze waarbij je best geen risico’s neemt. Elke regio kan slechts één keer gewaardeerd worden en zo’n waardering laat je je niet afsnoepen!
Bonuskaarten kruiden de saus, maar creëren geen topmenu. De paleizen van Carrara speel ik met plezier maar ik houd er geen ‘wauw’ gevoel aan over. Dit is door zijn eenvoudig mechanisme een prima familiespel maar vanwege een zekere rechtlijnigheid in de actiekeuzes geen topper voor veelspelers.
In de speldoos steekt een enveloppe met extra regels voor gevorderde spelers. Die betreft de extra opdrachtkaarten, de bonusacties en de mogelijkheid om te verbouwen. Dit is de variant die hier besproken wordt. De kennismakingsversie smaakt voor veelspelers als slappe soep.

Januari 2015

Over Fabrice

Oprichter van Spellenclub13.be en heeft heel wat recensies en reviews op zijn naam staan.

Alle berichten door Fabrice →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *