Maori – Review

Auteur
Günter Burkhardt
Uitgever Hans im Glück
Aantal spelers 2 tot 5
Spelduur
60 – 90 minuten
Jaar van uitgave 2009
Prijs 25.95€
Recensie door
Vandenbogaerde Fabrice
Score 6.0/10
Links Günter Burkhardt
Hans im Glück
Online spelen (Yucata)

SPELMATERIAAL

De speldoos bevat 97 eilandtegels, 30 schelpen, 1 ontdekkingsschip, 5 spelerborden en 5 kleine schepen.

SPELBESPREKING

Inleiding

Elke speler bouwt zijn eigen eilandengroep. Idyllische plaatsjes met palbomen en bloemenkransen bezorgen de spelers aanzien.

Voorbereiding

De eilandtegels worden geschud en gedekt op tafel gelegd. Vorm een vierkant van 4 op 4 met 16 tegels. Leg deze tegels open.
Een mogelijke startopstelling.

Elke speler ontvangt een spelerbord en 5 schelpen. De oudste speler zet het ontdekkingsschip naast één van de 16 starttegels.

Spelverloop

Een spelbeurt.

Als je aan de beurt bent, moet je eerst het ontdekkingsschip bewegen. Daarna mag je een eilandtegel ontdekken en die op je spelbord leggen.

  • Schip bewegen: beweeg het schip minstens 1 veld in wijzerzin langs de starttegels. Het aantal bootjes op je eilanden (elke speler start met twee) bepaalt het maximum aantal velden dat het schip mag bewegen. Het schip nog verder plaatsen kost 1 schelp per veld.
  • Eiland ontdekken: neem de eilandtegel die naast het ontdekkingsschip ligt. Je mag ook een andere tegel uit dezelfde rij pakken, maar dit kost schelpen. Deze tegel kan je op je eigen spelbord of in je opslagplaats leggen. Daar is plaats voor juist 1 tegel. Een vulkaan blokkeert alle tegels die er achter liggen!
  • Andere mogelijkheden : als je geen eiland ontdekt, mag je de tegel uit je opslag op je eigen bord leggen of een eilandtegel vanop je bord afleggen. Je kan ook passen.

Jouw eiland.

  • Tegels op het eiland moet je met de palmbomen rechtop plaatsen.
  • Je moet tegels niet passend bouwen, land mag aan water grenzen. Tegels die niet passen, zijn wel waardeloos bij de eindtelling.
  • Als er een schelp op de zonet geplaatste tegel ligt, mag je een schelp uit de voorraad nemen.

Varianten

  • Elke speler krijgt een schip. Dit schip plaatst hij op zijn eerste eilandtegel. Vanaf nu mogen alleen eilandtegels rond het schip geplaatst worden. Je mag je schip eventueel op een andere tegel plaatsen.
  • Idem als hierboven maar je moet je schip telkens op de zonet aangelegde tegel leggen. Als je jouw schip toch moet verplaatsen, betaal je één schelp per zet.
  • Elke speler speelt met de kant van het atol. Alle punten binnen deze eilandengroep worden verdubbeld. Er zijn niet genoeg tegels om deze variant met 5 te spelen. Jammer, vind ik.
    Het atol.

De winnaar

Het spel eindigt op het eind van de ronde waarin een speler zijn bord volgebouwd heeft. De score wordt als volgt berekend:

  • 1 punt voor elke palmboom op een eiland zonder hut.
  • 2 punten voor elke palmboom op een eiland met minstens 1 hut.
  • 10 punten voor een volledige bloemenkrans.
  • 7 punten als er het meeste bootjes rond jouw eilanden varen.
  • 1 punt per schelp in je voorraad op voorwaarde dat je er het meeste bezit.
  • Onafgewerkte eilanden, worden van het spelerbord gehaald. Voor elk waterveld (veld zonder eilandtegel) moet je 1 punt aftrekken.

 

SPELBEOORDELING

Als je Maori met de basisregels speelt, zal je het gapen waarschijnlijk niet kunnen laten. Er is totaal geen interactie, elk speelt op zijn eigen eiland, en ook van strategie of planning is geen sprake. De variant waarbij jouw schip bepaalt waar je tegels mag leggen, scoort iets beter. Je moet dan wat plannen waardoor je meer het gevoel hebt dat je wat opbouwt. In de juiste context – een familispel dat niet lang hoeft te duren – valt Maori al bij al wel mee. Het gebrek aan variatie en interactie zorgt er echter voor dat Maori niet dikwijls uit de kast gehaald wordt. Dit gebeurt alleen als ik zin heb in iets fris en luchtig met een korte spelduur. Ik denk ook dat Maori het best tot zijn recht komt met twee spelers.

Juni 2010

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *