The Dwarf King – Review

Auteur Bruno Faidutti
Uitgever Iello
Aantal spelers 3 tot 5
Spelduur 30 minuten
Jaar van uitgave 2011
Prijs 14.95€
Recensie door Vandenbogaerde Claude
Score 7.0/10
Links Iello
Bruno Faidutti

SPELMATERIAAL

speldooskaarten

  • Spelregels (Engels)
  • 39 basiskaarten
  • 14 speciale kaarten
  • 20 opdrachttegels

SPELBESPREKING

Inleiding

Zoals iedereen weet hebben dwergen baarden, hun koning heeft de langste baard. Dus de koning der dwergen is een bebaarde kerel die meer baard heeft dan de anderen…
Dit is zowat de inleiding uit de spelregels, wat gezever, niet echt to the point.
The Dwarf King is een kaartspel waar verschillende handen worden gespeeld en het de bedoeling is slagen wel of niet te nemen. Er zijn drie verschillende kleuren en aan elke hand wordt een speciale kaart toegevoegd. Telkens wordt bepaald hoe er punten verdiend of verloren kunnen worden. Deze punten worden geteld in de behaalde slagen. Het spel doet me ietwat denken aan wat wij ten huize Vandenbogaerde king(e)n noemen, de ‘e’ laat ik als volleerde West-Vlaming vallen.

Voorbereiding

De opdrachttegels worden omgekeerd op een stapel gelegd, hetzelfde gebeurd met de speciale kaarten. Indien er maar drie spelers zijn wordt de groene 2 uit het spel genomen. De eigenaar van het spel is de eerste deler.

 

Spelverloop

Enkele woordjes uitleg

  • Slag starten: de speler die de slag start, legt één kaart uit zijn hand op tafel. De kleur van die kaart is de gevraagde kleur.
  • Slag: nadat de startspeler een kaart op tafel gelegd heeft, leggen de andere spelers om beurt en in wijzerzin ook een kaart op tafel. Degene die de hoogste kaart in de gevraagde kleur op tafel legt, wint de slag. Hij legt alle kaarten van die slag gedekt voor zich neer.
  • Hand: bij de start van elke hand deelt de deler iedereen evenveel kaarten toe. Zolang je met deze kaarten speelt, blijf je in dezelfde hand. Een volgende hand begint met het delen van de kaarten.
  • Kleur bekennen: de speler die de slag start, vraagt de kleur van de kaart die hij legt. De anderen moeten een kaart van dezelfde kleur spelen als ze zo’n kaart hebben.
  • Basiskaarten: er zijn drie kleuren (blauw, rood, groen) en van elke kleur 13 waarden (2-3-4-5-6-7-8-9-10-B-V-K-A).
  • Speciale kaarten: op deze kaarten staat een tekst die zegt wanneer je ze mag spelen en wat ze doen. Sommige hebben een kleur en een waarde. Waarde 1 is lager dan 2, waarde 11 komt tussen 10 en boer.
    speciale kaarten
  • Opdrachttegels: op elke tegel staan twee opdrachten waarvan er één moet gekozen worden. De opdrachten zijn in de aard van: elke rode kaart in je slagen is 1 punt, elke vrouw in je slagen is -4 punten, wie de laatste slag haalt krijgt -6, …
    opdrachttegel

Spelverloop

De deler neemt de bovenste speciale kaart, toont deze aan iedereen en legt uit wat ze doet. Dan schudt hij de gewone kaarten samen met deze speciale kaart en verdeelt de kaarten onder de spelers. De speler die de blauwe vijf toegedeeld kreeg, toont deze en steekt ze terug in zijn hand, hij neemt de bovenste opdrachttegel en kiest één van de twee opdrachten op deze tegel. Deze opdracht geldt voor elke speler gedurende de volledige hand. Nu toont de speler die de rode vijf bezit deze kaart, stopt ze terug in zijn hand en start de eerste slag. De spelers zijn verplicht om kleur te bekennen, moeten niet verhogen en er is geen troef. Degene die de hoogste kaart legde in de gevraagde kleur wint de slag en neemt alle open kaarten op tafel, hij begint de nieuwe slag indien er nog kaarten in de hand zijn. Na de laatste slag tellen de spelers de punten in hun slagen en worden deze genoteerd. De speler die de groene vijf in zijn slagen heeft wordt deler voor de volgende hand. Hij verwijdert de speciale kaart uit de stapel gewone kaarten en voegt de bovenste speciale kaart van de trekstapel toe.

De winnaar

De speler met het hoogste puntentotaal wint het spel (dat kan negatief zijn). Indien er een gelijkstand is, wordt er een extra hand gespeeld en dit zo verder tot er een winnaar is.

 

SPELBEOORDELING

Dit is het soort kaartspel waar ik een zwak voor heb. Het is belangrijk om te onthouden welke kaarten al gespeeld zijn, welke overgebleven kaarten bij welke tegenstander zouden kunnen zitten, of bij wie juist niet. Toch is de geluksfactor net iets te groot om dit een topper te noemen. Al bij al een leuke afsluiter of intro voor een spellenavond. Vergeet vooral niet veel kabaal te maken als je iemand in ‘de zak’ zet en stil te zwijgen als je fouten je duidelijk worden.

Februari 2013

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *