Ticket To Ride Europe – Review

Auteur Alan R. Moon
Uitgever Days of Wonder
Aantal spelers 2 tot 5
Spelduur 45 – 60 minuten
Jaar van uitgave 2005
Prijs 35.95€
Recensie door Vandenbogaerde Fabrice
Score 9.2/10
Links Days of Wonder
Alan R. Moon
Kan oneline gespeeld worden met cd uit speldoos
Bijzonderheden Winnaar International Gamers Award 2005
Winnaar Arets Familiespill 2006 (Noorwegen)

SPELMATERIAAL

De speldoos bevat 110 treinkaarten, 240 wagons in 5 kleuren, 36 bestemmingskaarten, 1 overzichtkaart, 1 bonuskaart, 5 scoreblokjes in 5 kleuren, 15 stations in 5 kleuren en een spelbord.

SPELBESPREKING

Inleiding

De spelers proberen zo snel mogelijk, zoveel mogelijk steden met hun treinstellen te verbinden. Geslaagde verbindingen leveren punten op, mislukte pogingen resulteren in verliespunten.

Voorbereiding

Het spelbord wordt in het midden van de tafel gelegd. De treinkaarten worden geschud en elke speler krijgt er 4 op handen. De andere kaarten dienen als trekstapel, de bovenste 5 worden opengelegd. De bestemmingskaarten worden in 2 stapels verdeeld. 1 stapel met lange routes en 1 stapel met korte routes. De spelers krijgen gedekt 1 lange route en 3 korte routes.
Iedere speler kiest een kleur en krijgt de wagons en de stations in die kleur, de scoreblokjes worden op veld nul van het scorespoor geplaatst.

Spelverloop

Op het spelbord staan verschillende steden, deze steden zijn verbonden met gekleurde spoorlijnen. Deze kleuren komen overeen met de kleuren op de treinkaarten. De bestemmingskaarten bevatten opdrachten: een verbinding maken tussen 2 steden, die punten opleveren. Hoe moeilijker de opdracht, hoe meer punten verdiend (of verloren) kunnen worden. In het begin van het spel mogen de spelers 1 of 2 bestemmingskaarten afleggen. Daarna begint het spel. De speler die aan de beurt is mag 1 van onderstaande acties uitvoeren.

Treinkaarten nemen.

Een speler mag 2 treinkaarten nemen. Hij mag één van de open kaarten nemen of een kaart van de gedekte stapel nemen. Als de speler een open joker trekt, mag hij maar 1 in plaats van 2 kaarten nemen.

Een route aanleggen.

De speler legt een set treinkaarten, in dezelfde kleur als de route, op tafel. Er moeten evenveel kaarten liggen als het aantal vakken waaruit de route bestaat. Daarna zet hij de route vol met wagons in zijn kleur. Als laatste past de speler zijn score aan.
Indien de kleur van de route grijs is, mag je kiezen welke kleur je uitspeelt, alle uitgespeelde kaarten moeten wel dezelfde kleur hebben.
Een jokerkaart kan als een kaart van gelijk welke kleur gebruikt worden.
Er zijn twee bijzondere routes: de ferries en de tunnels. Ferries vereisen een aantal locomotieven. Voor het aanleggen van een tunnel moet een speler eerst het gepast aantal treinkaarten spelen. Daarna moet hij de bovenste 3 kaarten van de trekstapel omdraaien. Als daar locomotieven of treinkaarten in dezelfde kleur als de zopas geclaimde route bijzitten, moet de speler een kaart van die kleur uit zijn hand spelen. Kan hij dat niet, dan moet hij zijn kaarten terug op handen nemen en mag hij de route niet bezetten.

Stations plaatsen.

Stations worden op steden geplaatst. Aan de hand van een station kan een speler een niet eigen route die aan een eigen station grenst gebruiken voor het verbinden van 2 steden. voor het plaatsen van een eerste station moet één treinkaart afgelegd worden, voor het tweede twee gelijke en voor het derde drie gelijke kaarten.

Bestemmingskaarten nemen.

De speler neemt 3 bestemmingskaarten van de stapel. Hij moet tenminste één kaart houden. Blauwe kaarten levereren meer punten op maar zijn moeilijker haalbaar.
De blauwe en de gewone bestemmingskaarten.

De winnaar

Indien een speler na zijn beurt minder dan 3 wagons in zijn voorraad heeft, wordt nog 1 laatste ronde gespeeld.
Telkens als de spelers een route claimen krijgen ze daarvoor punten. Een langere route levert meer punten op. Deze punten worden bijgehouden op een scorespoor.
Daarna tellen de spelers alle punten van hun bestemmingskaarten bij hun totaal, mislukte opdrachten worden van dit totaal getrokken.
De speler met de langste ononderbroken route krijgt 10 punten extra.
Elke niet gebruikt station levert 4 punten op.
De speler met in het totaal de meeste punten wint het spel.

 

SPELBEOORDELING

Ticket to Ride Europe is gebaseerd op Ticket to Ride. De beoordeling van dit spel kun je hieronder in het rood lezen. Daarna worden enkele verschillen tussen twee voorgenoemde spellen uitgelegd.

Ticket to Ride is een ideaal familiespel of instapspel. De regels zijn eenvoudig, het spel speelt vlot, duurt niet lang en bevat toch voldoende spelelementen waardoor het spel spannend en leuk is.
In Ticket to Ride moet je de ideale mix vinden tussen afwachten en toeslaan. Afwachten omdat langere routes meer punten opleveren, toeslaan omdat de verbindingswegen tussen twee steden beperkt zijn. Wie met een goede planning in zijn hoofd zit, kan wel altijd iets nuttigs doen tijdens zijn beurt. Extra bestemmingskaarten trekken, kan een schot in de roos zijn maar evengoed heb je het dan helemaal verbrod. Naarmate het spel voortraast, verminderen de verschillende routes en wordt de strijd om de laatste verbindingen bikkelhard. De spanning bereikt een hoogtepunt als de punten geteld worden en de bestemmingkaartjes niet langer geheim zijn. Een keigoed familiespel dat ik speciaal aanraad aan iedereen die nog maar net het gezelschapsspel aan het ontdekken is. Niet voor niks behaalde het spel in 2004 de titel van Spiel des Jahres in Duitsland.

Ook Ticket to Ride Europe kan voor dezelfde redenen als hierboven als ideaal familiespel bestempeld worden. Niet verwonderlijk want het spel vertoont een groot aantal overeenkomsten. Toch zijn er ook een aantal verschillen.

  • Vooreerst krijgt elke speler tijdens het spelbegin 1 lange route. De overgebleven lange routes worden uit het spel genomen. Dit zorgt voor een eerlijker spelbegin. Omdat er slechts 6 lange routes zijn, kunnen ervaren spelers al vlug raden welke routes gemaakt moeten worden. Dit voegt een extra tactisch element aan het spel toe.
  • De stations zorgen er voor dat je routes van tegenstanders kan gebruiken om steden te verbinden. Daardoor is het iets moeilijker om elkaar af te blokken.
  • Veel spelers vinden dat de tunnels de geluksfactor onnodig verhogen. Als je zo’n route wil gebruiken kan het dus zeker geen kwaad enkele reservekaarten te bezitten. Sommige spelers slagen er echter in de reeds gespeelde kaarten te tellen waardoor zij het risico beter kunnen inschatten.
  • Er is ook heel wat te doen rond de tunnel die uit 8 locomotieven bestaat. Wie deze route claimt, krijgt 21 punten en dat zou te veel zijn waardoor de overwinning bijna zeker is. Dit kan ik tegenspreken omdat wij dikwijls ervaren dat spelers te veel energie en locomotieven in deze route steken. Daardoor kunnen ze dikwijls hun andere routes niet afwerken of kunnen de andere spelers meer routes afwerken. Deze route levert dus geen zekere overwinning op.
  • De ferries zorgen er dan weer voor dat locomotieven een belangrijkere rol in het spel spelen. Het komt nu meer voor dat spelers ervoor kiezen één locomotief te trekken in plaats van 2 treinkaarten.
  • Het spelbord zelf bevat minder lange routes. Het claimen van routes gebeurt daardoor vlugger en dit komt ten goede aan het spelverloop.

Er zijn mensen die Ticket to Ride beter vinden en er zijn personen die zweren bij Ticket to Ride Europe. Ikzelf heb geen voorkeur en geniet van de afwisseling die de twee variaties bieden.

Februari 2007

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *